Znieczulenie w podtlenku azotu

Centrum Medyczne Jurajska korzysta z najnowocześniejszych technologii i metod zniesienia dyskomfortu podczas zabiegów w jamie ustnej.

PPP_4518

Informacje o sedacji podtlenkiem azotu.:

Informacje ogólne:

  • Sedacja wziewna uzyskana jest przy użyciu mieszaniny tlenu i podtlenku azotu.

  • Uzyskała pozytywną ocenę Konsultanta Krajowego ds. Anestezjologii i Intensywnej Terapii jako zabieg wykonywany jedynie przez lekarza (stomatologa) bez udziału anestezjologa

  • Bezpieczeństwo zabiegu może podnieść poprzez zakup pulsoksymetru monitorującego stan saturacji oraz tętno pacjenta.

Wskazania do zabiegu:

  • Silny strach przed leczeniem, zarówno przez dzieci jak i dorosłych

  • Utrwalona dentofobia

  • Silny odruch wymiotny

  • Nadpobudliwość nerwowa

  • Zabiegi związane z przewidywanymi nieprzyjemnymi odczuciami pacjenta

Przeciwwskazania do zabiegu:

  • Przeziębienie, powiększenie migdałów (niedrożność dróg oddechowych)

  • Choroby płuc: rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe

  • Choroba alkoholowa

  • Narkomania

  • Psychozy, choroby psychiczne

  • Stwardnienie rozsiane, porfiria

  • I trymestr ciąży

  • Spożycie posiłku bezpośrednio przed zabiegiem

Działanie podtlenku azotu:

Faza I. 5-25% N2O – Umiarkowane uspokojenie, słabe znieczulenie, pacjent odczuwa mrowienie języka, palców.

Faza II. 20-55% N2O – Faza dysocjacji (oddzielenie od rzeczywistości) i częściowego znieczulenia.

Faza w której lekarz może kierować świadomością pacjenta wpływając na treść marzeń sennych.

Faza III. 50-70% N2O – Faza całkowitej bezbolesności. Znacznie wzrasta ryzyko utraty przytomności lub gwałtownego pobudzenia.

 PPP_4557

Czynniki stresogenne u dzieci (wg Borysewicz-Lewickiej)

  1. Bolesny zabieg

  2. Widok sprzętu i narzędzi

  3. Nieprzyjemny zapach i smak

  4. Złe podejście lekarza

  5. Wysokie dźwięki

  6. Uczucie uwięzienia

  7. Trudności w oddychaniu

  8. Niemożliwość porozumiewania się

Czynniki stresogenne u dorosłych (wg Sporniak-Tutak)

  1. Przewidywalny bół

  2. Zła prognoza i potrzeba intensywnego leczenia

  3. Hałas i wibracje wiertarki

  4. Przykry smak lekarstw

  5. Ucisk tkanek

  6. Unieruchomienie na fotelu dentystycznym

  7. Posługiwanie się przez lekarza nazwami niezrozumiałymi dla pacjenta

  8. Posługiwanie się przez lekarza (stomatologa) narzędziami

Wyprowadzenie pacjenta z sedacji:

  1. Czas wentylowania pacjenta czystym tlenem uzależniony jest od maksymalnego podanego stężenia podtlenku azotu. Przy podaniu 60% N2O wentylujemy pacjenta czystym tlenem 6 minut.

  2. 95% N2O ulega wydaleniu po 5 minutach, pozostałe 5% po 20 minutach.

  3. Pół godziny po zabiegu pacjent powinien pozostać w poczekalni.

  4. Pół godziny po zabiegu pacjent może prowadzić pojazdy mechaniczne.

PPP_4533